Mehlika, Farsçada ay anlamındaki meh ile yüz, çehre anlamındaki likâ sözcüklerinden kurulmuştur ve “ay yüzlü” demektir. Nişanyan Adlar'a göre ikinci öğe aslında Arapçadan gelir: Arapça laqy fiili yüz yüze gelmek, karşılaşmak anlamını taşır ve Farsçaya geçerken anlamı kayarak yüz, çehre karşılığını kazanmıştır. TDK sözlüğü de adı ay parçası kadar güzel kadın diye yorumlar; iki kaynak da güzelliği aya benzetme fikrinde buluşur.
Aynı meh öğesini taşıyan Mehpare ve Mehtap gibi adlar da aya göndermeyle kurulmuştur. Üç heceli adda ilk hecedeki h belirgin söylenmezse ad “Melika” gibi duyulabilir, bu yüzden hecelerin ayrık söylenmesi faydalı olur. Ünlüyle bittiği için ek alırken y kaynaştırma harfi girer: Mehlika'ya, Mehlika'yı. Benzer isimler arasındaki Mihrinur ve Perinur ise ışık ve peri imgesine yaslanır.