Perinur, Farsça peri ile Arapça nur sözcüklerinin birleşmesinden oluşur. Nişanyan Adlar adın bütünü için kayıt vermez; ilk öğeyi İran mitolojisinden çevre kültürlere yayılmış efsanevi varlığın adı olarak açıklar. Nur ise ışık, aydınlık anlamındadır. TDK Kişi Adları Sözlüğü iki öğeyi birleştirerek adı peri güzelliğinde, yüzü aydınlık kişi diye yorumlar.
Nur ile biten adlar çok olduğu için ikinci adın nur içermemesine dikkat etmek tekrarı önler. “Pe-ri-nur” söyleyişinde ad r ile kapanır. Benzer isimler arasındaki Mahinur, Mihrinur ve Ruhinur aynı -inur sonuyla kurulmuştur ve Farsça bir sözcüğü nur ile bağlama kalıbını paylaşır.