Mahbup, Arapça maḥbūb sözcüğünden Osmanlıca mahbûb biçimiyle Türkçeye geçmiş bir erkek adıdır; “sevilen, sevgili” anlamındadır ve Arap yazısında محبوب olarak yazılır. Nişanyan Adlar adı tek kelimeyle “sevgili” diye verir. Türkçe sözlük sözcüğü “sevilen erkek” diye açıklar ve artık kullanılmayan sözcükler arasında sayar.
Kadınlara verilen biçimi Mahbube'dir. Sondaki b, Türkçede sözcük sonunda p'ye döndüğü için Mahbup yazımı yerleşmiştir; ünlüyle başlayan ek aldığında okunuşta yeniden b sesi duyulur. Benzer isimler arasındaki Matlup, Mergup ve Mensup da -up ile biten Arapça kökenli adlardır.