Kocaün, koca ve ün sözcüklerinden oluşur. Koca, Osmanlıca üzerinden gelen ve büyük, iri anlamlarını taşıyan bir sözcüktür. Ün, Osmanlıcada üñ biçiminde görülür ve Ana Türkçe *ǖn'e dayanır; Eski Türkçede de ün olarak geçer. Sözcüğün iki anlamı vardır: şöhret, tanınmışlık ile ses, seda. Vikisözlük ünü ayrıca bir erkek adı ve soyadı olarak kaydeder. İki öğe birlikte büyük bir ün fikrini verir; TDK'nin adı meşhur, tanınmış kişi diye açıklaması bu birleşimle örtüşür.
Kocaün'ün yazımında iki öğe arasında ünlü çatışması vardır: a ile ü yan yana gelir ve ad Ko-ca-ün diye üç hecede, iki ünlü ayrı ayrı duyulacak biçimde okunur. Son hece ince ve yuvarlak olduğu için ekler buna uyar: Kocaün'e, Kocaün'ün. Benzer isimler arasındaki Ataün ve Üngün de ün öğesini taşır; Kocatürk ve Kocaman ise aynı ilk öğeyle kurulur.