Kızgınyiğit, kızgın sıfatı ile yiğit adının birleşimidir. Kızgın, kızmak fiilinden -gın ekiyle türemiştir ve Osmanlıca yoluyla bugüne gelmiştir; hem ateşte iyice ısınmış hem de mecaz yoluyla öfkelenmiş, coşmuş anlamlarını taşır. Yiğit, Ana Türkçe *yegit ya da *yigit biçimine uzanır; Vikisözlük bu biçimin yeğ (daha iyi, üstün) sözcüğüne eski bir çoğul ekinin getirilmesiyle oluşmuş olabileceğini belirtir. Türkçede güçlü, cesur genç erkek demektir. TDK adı öfkesi kabarmış bir yiğit olarak açıklar.
Yiğit öğesi Türk adlarında sık kullanılır; benzer isimler arasındaki Babayiğit, Koçyiğit ve Eryiğit aynı ikinci öğeyi taşır. Dört heceli bu ad (Kız-gın-yi-ğit) kalın ünlülerle başlar, ince ünlülerle biter; bu yüzden ekler son heceye uyar: Kızgınyiğit'e, Kızgınyiğit'in. Uzun yapısı nedeniyle kısa bir soyadıyla daha dengeli durur. Günlük hayatta adın ikinci yarısı olan Yiğit'in seslenme adı olarak öne çıkması olasıdır.