Karcan, Karacan adının bir biçimi olarak kabul edilir; bu okumada ilk öğe kara sözcüğünün kısalmış hâli gibi durur. Kara, Ana Türkçe *kara (koyu, siyah) sözcüğüne dayanır ve esmer anlamını da taşır. Can, Farsça cān sözcüğünden gelir; ruh, hayat, gönül demektir ve sevgi sözü olarak da kullanılır. Yazım bakımından ad, Ana Türkçe *kār sözcüğünden gelen kar ile de örtüşür; bu yüzden “kar” ve “can” birleşimi olarak da okunabilir, ancak ad Karacan'ın kısa biçimi olarak kayıtlıdır.
İki heceli Karcan (Kar-can), Karacan'a göre daha kısa ve sert bir söyleyişe sahiptir; rc ünsüz kümesi iki heceyi doğrudan birbirine bağlar. Ekler kalın ünlüyle gelir: Karcan'a, Karcan'ın. Benzer isimler arasındaki Darcan, Korcan ve Baycan da iki heceli, can ile biten adlardır.