Hüray, Arapça hür (özgür) ile Türkçe ay sözcüklerinin birleşimidir; Nişanyan Adlar ilk öğenin özgün yazımını حُرّ olarak verir. Ay öğesine dair notu ise ayrıntılıdır: erkek adlarında çoğunlukla “ışık, aydınlık”, kimi zaman “erkek çocuk, evlat” anlamı taşır, bazı örneklerde de Ali'nin yerini alır. Nuray ile Nurali, Gençay ile Gençali bu eşleşmenin örnekleridir. Kadın adlarında ise ay hem ışık anlamına gelebilir hem de yalnızca kadınlık belirteci olabilir.
Ayın bu iki yönlü kullanımı, Hüray'ın hem kız hem erkek çocuklar için kayıtlı olmasıyla örtüşür. Hü-ray diye iki hecede okunur; ilk hecedeki ince ü ile ikincideki kalın a yan yana durur. Benzer isimler arasındaki Sunay ve Tamay da ay ile biten Türkçe adlardır.