Gülsan, gül ile Türkçe san sözcüğünden kurulmuş görünür. Nişanyan Sözlük san'ı Eski Türkçe “sayı” anlamındaki san'a, onu da sa- “saymak” fiiline bağlar. Fütuhu'ş-Şam çevirisinden aktarılan “adlu sanlu” örneği ve bugün de bilinen “ad san” deyimi, sözcüğün ünle, tanınmışlıkla birlikte anıldığını gösterir. Bu yorumla ad “ünü gül gibi olan” diye anlaşılabilir. Gül ise aynı sözlüğe göre Farsça gul'den alınmıştır. Adın kendine ait bir sözlük maddesi yoktur; bu yüzden anlam kesin sayılmamalıdır.
İnce ü ünlüsünün ardından kalın a ünlüsü gelir; bu dizilim Türkçenin ünlü uyumuna uymasa da birleşik adlarda olağandır, Gülhan da aynı yapıdadır. San sözcüğü sanmak fiiliyle karıştırılabilir; Nişanyan Sözlük'te san- fiili de sa- kökünden gelir, ama addaki öğe isim olan san'dır.