Gülbin, Nişanyan Adlar'a göre Farsça kökenli bir addır ve “gül ağacı” anlamına gelir. Kubbealtı Lugatı bu anlamı gülbün biçimiyle verir: sözcük Farsça bun “kök, temel” ile gul'den kurulmuş bir birleşiktir ve gül fidanı, gül ağacı demektir. Sözlük, Muallim Naci ve Abdülhak Hâmit'ten bu sözcüğü kullanan dizeler aktarır; ayrı bir maddede de bün'ü “dip, kök; temel” diye açıklar.
Gülbin, sözlükteki gülbün'ün ünlüsü değişmiş bir söyleyişi gibi durur; benzer isimler arasındaki Gülbün bu yüzden aynı adın sözlüğe daha yakın biçimidir. Bin sesi Türkçedeki bin sayısını da akla getirir, ama addaki öğe Farsça kök anlamındaki bun'dur. Gülgûn, Gülden ve Gülçün de gül ile başlayan benzer adlardır.