Goncafem, Farsça “gonca” ile Arapça “fem” (ağız) sözcüklerinden oluşur ve “gonca ağızlı” anlamına gelir. Nişanyan Sözlük goncayı tomurcuk anlamındaki Farsça ġunca sözcüğüne bağlar; sözcük, toparlamak, top haline getirmek anlamındaki bir fiilin geçmiş zaman sıfatıdır. Kubbealtı Lugatı goncayı henüz açılmamış çiçek diye açıklar ve divan edebiyatında sevgilinin ağzına benzetildiğini belirtir. Fem ise aynı sözlükte ağız anlamındadır; “fem-i gülgûn” (gül renkli ağız) tamlaması sözlükteki örneklerdendir.
Küçük ve kapalı tomurcuk, eski şiirde küçük ağzın güzellik ölçüsü sayılmasıyla bağlantılıdır; ad bu benzetmeyi doğrudan taşır. Benzer isimler arasındaki Gülbadem ve Gülendam da güzelliği bir bitki imgesiyle anlatır; Goncater aynı gonca öğesiyle başlar.