Ezelî, Arapça ezel “başlangıcı olmayan geçmiş zaman” sözcüğüne nispet eki -î getirilerek yapılmıştır; anlamı “başlangıcı olmayan, öncesiz”dir. Kubbealtı Lugatı sözcüğün karşıtını ebedî olarak verir ve iki anlamını ayırır: dinî ve felsefi dilde başlangıcı olmayan, kadîm olan; genişletilmiş anlamda ise ezelden beri sürüyormuş gibi çok eski olan. İlm-i ezelî ve takdîr-i ezelî tamlamaları ilk anlamın örnekleridir. Sözlük ezel için “ruhlar âleminin başlangıcı” anlamını da kaydeder; bezm-i ezel bu meclisin adıdır.
Nişanyan Adlar'da yalnız Ezel kaydı bulunur; kaynak ezel'i Allah'ın adlarından sayar ve bu adın Abdülezel'i ima ettiğini belirtir. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı öncesiz olanla açıklar. Kadın adı olarak kayıtlı Ezelî, uzun bir î ile biter ve ek alırken araya y girer: Ezelî'yi, Ezelî'ye. Gündelik dildeki ezelî ve ebedî ikilemesi adın anlamını kolayca hatırlatır.