Bedihe, Arapça bedîhe sözcüğünden gelir. Kubbealtı Lugatı sözcüğü, birdenbire ortaya çıkmayı ve hazırlıksız söz söylemeyi anlatan bedâhet kökünden türetilmiş bir ad olarak verir; anlamı önceden düşünülmeden, o anda söylenen güzel sözdür. İkinci anlamı hazırcevaplıktır. Sözlük, Sultan Mehmed Han'ın huzurunda söylenen bu tür nükteli sözlerden bahseden bir tezkire örneğini de aktarır.
Kubbealtı'nda bedîhe-gû diye bir birleşik sıfat da vardır ve hazırlıksız güzel söz söyleyen kişiyi anlatır. Ad bu yönüyle söz ustalığını, hazır cevaplılığı öne çıkarır. Bediha yazımı da aynı adın bir biçimi olarak görülür. Behice ve Besime de Arapça kökenli, -e ile biten kız adlarıdır.