Veliye, Arapça وَلِيّة sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'da koruyucu, dost ve Tanrı dostu kadın diye açıklanır; veli sözcüğünün dişil biçimidir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı ermiş kadın diye tanımlar. Kaynak kullanımına dair bir bilgi de verir: ad özellikle Yunanistan ve Trakya'dan mübadeleyle gelen aileler arasında yaygındır, ama başka topluluklarda da görülür.
Bu mübadele bağı, adı bazı aileler için kuşaktan kuşağa aktarılan bir hatıra kılar. Üç hecede, ve-li-ye diye okunur. Benzer isimler arasındaki Semiye ve Seniye aynı -iye sonunu taşır; Velide ise bir harfle ayrılan başka bir addır.