Ersav, er ve sav sözcüklerinden oluşur. Sav, Vikisözlük'e göre Osmanlıcadan ya da başka tarihî Türk dillerinden alınmış bir sözcüktür; Türkiye'de XVII. yüzyılda kullanımdan düşmüş, dil devrimi sırasında yeniden canlandırılmıştır. Bugün tez ve iddia anlamında kullanılır; Türkçe sürüm sözcüğün eski haber, söz anlamını da kaydeder. Er ise yiğit, erkek demektir. Sav'ın söz anlamıyla birlikte ad “sözünün eri” fikrine yaklaşır; TDK de adı sözüne güvenilen kişi olarak açıklar.
Ersav kısa ve iki heceli bir addır (Er-sav); ekler kalın ünlüyle gelir: Ersav'a, Ersav'ın. Sondaki v sesi Türkçede ad sonunda az görüldüğü için ad duyulduğunda Ersan ya da Ersev ile karıştırılabilir. Benzer isimler arasındaki Gençsav, Önsav ve Göksav aynı sav öğesiyle biter.