Tuğsav, tuğ ve sav sözcüklerinden oluşur. Tuğ sözcüğü sancak ve sorguç anlamlarını taşır. Sav ise Vikisözlük'e göre eski Türk dillerinden alınmış bir sözcüktür; Türkiye'de on yedinci yüzyılda kullanımdan düşmüş, dil devrimi sırasında yeniden dile kazandırılmıştır ve kökü Ana Türkçe *sāb'dır. Türkçe Vikisözlük sav'ın haber, söz ve atasözü anlamlarını da kaydeder. Bu anlamlar, adı tuğuyla adı duyulmuş kişi diye açıklayan TDK yorumuyla örtüşür.
Sav sözcüğü bugün daha çok mantık ve hukuk alanında ileri sürülen düşünce anlamıyla bilinir; adın anlamı ise sözcüğün eski haber, söz anlamına dayanır. Tuğsav iki hecede okunur (Tuğ-sav) ve kalın ünlülüdür: Tuğsav'a, Tuğsav'ın. Benzer isimler arasındaki Tuğsan ses bakımından en yakın addır; Tuğtay ve Tuğal da tuğ ile başlar.