Erkılıç, er ile kılıç sözcüklerinden kurulmuş bir Türkçe addır. Nişanyan Adlar, kılıç öğesiyle kurulan adları 1930'larda Cumhuriyet'in teşvik ettiği savaşçı erkek adları arasında sayar; Dalkılıç (“çekilmiş kılıç”) ve Kankılıç (“kanlı kılıç”) bu adların örnekleridir. Erkılıç da bu kalıba uyan, er (“adam, yiğit”) ile kılıcı yan yana getiren bir addır. TDK sözlüğü adı “kılıcı andıran keskinlikte, güçlü yiğit” diye açıklar.
İlk hecedeki ince e ile sonraki kalın ı sesleri arasında belirgin bir geçiş vardır; ad Er-kı-lıç diye üç hecede okunur. Sonundaki ç, ek alırken yazımda değişmez (Erkılıç'a), söylenişte ise c'ye yumuşar. Benzer isimler arasındaki Çinkılıç aynı öğeyle kurulmuş bir addır.