Kılıç, Türkçede kınında taşınan uzun, keskin ağızlı silahın adıdır ve Nişanyan Adlar'da da bu anlamla kayıtlıdır. Kaydın notu adın Cumhuriyet dönemindeki bir yönelimini aktarır: Dalkılıç (çekilmiş kılıç) ve Kankılıç (kan kılıcı) gibi adlar, 1930'larda Cumhuriyet'in özendirdiği savaşçı erkek adları arasındadır. Kılıç bu yönüyle tek başına da, birleşik adların bir parçası olarak da kullanılmıştır. TDK Kişi Adları Sözlüğü sözcüğü bele takılan, ucu sivri çelik bir silah diye tanımlar.
Ünlüyle başlayan bir ek geldiğinde son ses c gibi söylenir, ancak yazımda Kılıç'ı biçimi korunur. “Kı-lıç” diye iki hecede okunur. Soyadı olarak da çok bilinir. Benzer isimler arasındaki Erkılıç ve Tunçkılıç aynı sözcükle kurulmuş adlardır.