Tunçkılıç, bronz anlamındaki tunç ile kılıç sözcüğünün birleşimidir. Tunç, Osmanlıcada önce tuc sonra tunc biçiminde görülen ve Ortak Türkçe *tūč'a dayanan bir sözcüktür. Kılıç, Osmanlıcadaki kılıc üzerinden Ana Türkçe *kïlï̄č'a uzanır; Azericedeki qılınc, Gagavuzcadaki kılıç ve Kazakçadaki қылыш onun akrabalarıdır. Vikisözlük'ün İngilizce sürümü kılıç'ı ayrıca erkek adı olarak kaydeder. TDK adı gücü yerinde, kuvvetli biri diye yorumlar.
Kılıç öğesi Türkçede ad ve soyadlarında sık kullanılır; benzer isimler arasındaki Erkılıç bunun bir örneğidir, Tunçaslan ve Tunçdemir ise aynı tunç öğesiyle başlar. Tunçkılıç üç hecede okunur (Tunç-kı-lıç) ve hem başında hem sonunda ç sesi bulunur; bu ses tekrarı adı kolay akılda tutulur kılar. Ekler kalın ünlülüdür: Tunçkılıç'a, Tunçkılıç'ın. Uzun bir soyadıyla birlikte söylenince ad oldukça uzun bir bütün oluşturabilir.