Erinçer, erinç ve er sözcüklerinden oluşur. Erinç, Vikisözlük'ün Türkçe sürümünde ruh bilimi terimi olarak kayıtlıdır; hiçbir eksiği, üzüntüsü ya da acısı olmama hâlini, yani iç huzurunu anlatır. Er ise Ana Türkçe *ēr'den gelir ve erkek, yiğit demektir. Birlikte huzurlu, gönlü rahat bir erkek fikrini verir; TDK'nin kaydı adı huzur veren kimse olarak açıklar.
Erinç sözcüğü, tembel davranmak anlamındaki erinmek fiiline ses bakımından çok yakındır; ancak iki sözcüğün anlamı tamamen farklıdır ve ad huzur anlamını taşır. Erinçer üç hecede okunur (E-rin-çer) ve bütünüyle ince ünlülüdür: Erinçer'e, Erinçer'in. Benzer isimler arasındaki Erkiner, Erginer ve Erdiner aynı -ner sonuyla biter; Erinç tek başına da kullanılabilecek kısa bir biçimdir.