Erginer'in iki parçası da olgunluk ve erkeklik çevresinde birleşir: ergin ile er. Nişanyan Sözlük'e göre ergin, ér- “olmak, olgunlaşmak” fiiline +gUn eki getirilerek yapılmıştır; ilk tanığı 1876 tarihlidir. Nişanyan Adlar da Ergin'i “yetişkin, erdemli” anlamıyla kaydeder. Er, Eski Türkçede “adam, kişi” demektir. Olası anlamı bu durumda “olgun er, yetişkin kişi”dir.
Hukuk dilinde ergin, reşit olmuş kişiyi anlatır; ad bu yüzden olgunluk vurgusunu açıkça taşır. Üç hecede “er-gi-ner” diye okunur ve r ile kapanır. Benzer isimler arasındaki Erkiner, Erinçer ve Ergener aynı er kapanışını paylaşan erkek adlarıdır; bunlar ses olarak birbirine çok yakın olduğu için yazımda harf karışıklığına dikkat etmek gerekir.