Erguvan, kızılımsı mor çiçekler açan ağacın ve bu rengin adıdır; Nişanyan Adlar onu Farsça kökenli bir kadın adı olarak kaydeder. Nişanyan Sözlük sözcüğün uzun bir yolculuğunu anlatır: Türkçeye Farsça arġavān biçiminden geçmiştir; Farsçaya Orta Farsça argawān üzerinden, ona da Aramice-Süryanice argwānā aracılığıyla Akatça argamannu sözcüğünden ulaşmıştır. Sözlük, Arapçadaki urcuwān biçiminin de Aramice ya da Farsçadan alındığını belirtir; sözcüğün Türkçedeki ilk tanığı 1069 tarihlidir.
Rengin adı da olduğu için ad hem bir bitkiyi hem bir rengi anlatır. Üç hecede “er-gu-van” diye okunur; ilk hecedeki er, er sözcüğüyle aynı sesi taşısa da onunla ilgisi yoktur. Benzer isimler arasındaki Gülfidan, Gülfeşan ve Güldehan da Farsça kökenli, çiçek imgesi taşıyan kadın adlarıdır.