Ergüven, Nişanyan Adlar'da “güvenilir adam” anlamıyla kaydedilen bir addır. İkinci parça güven'in geçmişi bugünkü anlamından epey farklıdır: Nişanyan Sözlük'e göre güven sözcüğü güvenmek fiilinden türetilmiştir ve ilk tanığı 1929 tarihlidir; güven- fiili ise Eski Türkçede övünmeyi, böbürlenmeyi anlatan küven- fiilinden gelir. Sözlük, fiilin 19. yüzyıla kadar daha çok olumsuz anlamda kullanıldığını, “itimat etmek” anlamının geç döneme ait olduğunu belirtir.
Er ise Eski Türkçede “adam, kişi” demektir; Ergüven bu iki parçayı birleştirerek bugünkü anlamıyla “güvenilen er” fikrini taşır. Üç hecede “er-gü-ven” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Elveren, Evirgen ve Erülgen e ile başlayıp -en ile biten erkek adlarıdır.