Ergülen, er sözcüğüyle gülmek fiilinin -en ekli biçiminden kurulmuş görünür; olası anlamı “gülen er, güler yüzlü kişi”dir. Buradaki gül çiçek adı değil fiildir: Nişanyan Sözlük gül- fiilini Eski Türkçe kül- “gülmek” biçimine bağlar ve ilk tanığını 1073 yılına tarihler. Er ise Eski Türkçede “adam, kişi” anlamındadır. Ad için ayrıca yazılmış bir tanım bulunmaz.
Nişanyan Adlar'daki Ergül ayrı bir addır; kaynak onu Moğolca kökenli sayar, “erken gül” ya da “erkek gül” gibi okunabildiğini, 1960-70'lerde en yaygın dönemini yaşayıp sonra hızla gözden düştüğünü yazar. Ergülen'de ise -en eki fiil okumasını öne çıkarır. Hem kız hem erkek çocuklara verilebilen bir addır; üç hecede “er-gü-len” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Evcimen ve Ergüven de -en ile biter.