Ergüvenç, “er” ile “güvenç” sözcüklerinden kurulmuş görünür; olası anlamı “güvenilir adam, kendisine güvenilen kişi”dir. Nişanyan Adlar yakın biçim Ergüven'i güvenilir adam diye kaydeder ve er öğesinin Türkçe adlarda adam anlamını koruduğunu, çoğunlukla erkek adı belirteci olduğunu açıklar. Nişanyan Sözlük'e göre güvenç, güvenmek fiilinin türevlerindendir; ilginç olan, fiilin Eski Türkçede küven- biçimiyle övünmek, böbürlenmek anlamına gelmesidir. Sözlük, 19. yüzyıla dek ağırlıkla olumsuz anlamda kullanıldığını ve itimat etmek anlamının geç döneme ait olduğunu belirtir.
Sondaki ç sesi ada sert bir kapanış verir; ünlüyle başlayan bir ek aldığında yazımda korunur. Benzer isimler arasındaki Ersevinç, Ergüleç ve Özerdinç de “-ç” ile biten aynı türden adlardır.