Erdenalp, “erden” ve “alp” sözcüklerinden kurulmuş görünür. Nişanyan Sözlük'e göre erden, yalnız Codex Cumanicus'ta geçen Kıpçakça erdeŋ (bakire) sözcüğüdür ve Dil Devrimi döneminde bu anlamla benimsenmiştir. Nişanyan Adlar ise kullanımda zaman zaman sözcüğün “er-den” diye, yani er sözcüğünün ayrılma hâli gibi algılandığını not eder. Alp ise Eski Türkçede yiğit, cesur anlamındadır. Böylece adın olası anlamı “temiz, el değmemiş yiğit” ya da “erden gelen yiğit” olur; kaynak tek bir yoruma bağlanmaz.
Söyleyişte iki öğe kaynaşır ve ad “er-de-nalp” gibi duyulur. Benzer isimler arasındaki Erdemalp yalnız bir harfle ayrılır ama erdem sözcüğüne dayanır; Enginalp ve Erginalp de aynı alp sonunu taşır.