Erbey için Nişanyan Adlar iki okuma verir: “erkek bey” ve “erken bey”. İkisi de Türkçedeki iki ayrı er sözcüğüne dayanır. Nişanyan Sözlük'te ilk er “adam, kişi” demektir ve Eski Türkçedeki biçimini korur. İkinci er ise Eski Türkçe *ér “sabah, erken” sözcüğüdür; sözlüğe göre yalın hâli kayda geçmemiştir, ama erken ve erte türevleri eski metinlerde vardır ve er geç deyiminde bugün de yaşar. İkinci öğe bey, Eski Türkçe bég “reis, şef, soylu kişi” sözcüğüne bağlanır ve Soğdca bg ile eş kökenli sayılır.
İki okumadan ilkini TDK Kişi Adları Sözlüğü seçer ve adı cesur, yiğit bey diye açıklar. Nişanyan Sözlük'ün bey maddesindeki not bir ayrıntı ekler: Eski Türkçedeki soyluluk sıfat ve rütbelerinin birçoğu İrani dillerden alınmıştır. Bozbey gibi bey ile biten adlarla aynı yapıdadır. İnce ünlülü iki hecesi, kısa soyadlarıyla dengeli bir söyleyiş verir.