Doğantan, Doğan ile “şafak, gün ağarması” anlamındaki tan sözcüğünün birleşimidir; TDK kaydı da adı “şafak vakti” diye açıklar. Burada Doğan, avcı kuştan çok “doğmak” fiilinin sıfat biçimi olarak okunur: doğan tan, yani yeni ağaran sabah. Nişanyan, Doğan adı için bugün bu “doğmak” yorumunun eskiye göre daha baskın hâle geldiğini not eder.
Aynı öğeleri ters sırayla taşıyan Tandoğan da bilinen bir addır ve anlamca Doğantan'a çok yakındır. Benzer isimler arasındaki Aydıntan, Akıntan ve Gülertan da tan öğesiyle biter.