Dikdal, dik ve dal öğelerinden oluşur. Dal, Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *tāl sözcüğüne dayanır; Azerice ve Gagavuzca dal, Kazakça ve Kırgızca tal onun akrabalarıdır. Ağacın gövdesinden ayrılan kolu anlattığı gibi, bir soyun ayrı kolunu ve bir bilimin alt alanını da karşılar. Dik ise sert, yatık durmayan anlamındadır. TDK'nin kaydı adı aksi ve sert huylu kişi olarak açıklar; dik duran bir dal imgesi bu sertliği anlatır.
Dikdal'ın ilginç yanı, iki hecesinin de d ile başlamasıdır; bu tekrar adı kısa ve vurgulu kılar. Ekler kalın ünlüyle gelir: Dikdal'a, Dikdal'ın. Benzer isimler arasındaki Gürdal da dal öğesiyle biter; Dikbay ve Dikel ise aynı dik öğesini taşır.