İlal, il ve al sözcüklerinden kurulmuş görünür; TDK Kişi Adları Sözlüğü adı “ülke al, fethet” anlamını taşıyan bir ad olarak açıklar. Nişanyan Adlar'da ad yer alır, ama tanımlanmaz; bu yüzden anlam yalnız parçalardan çıkarılabilir. Nişanyan Sözlük'e göre il Eski Türkçede devlet anlamındadır ve konuşma dilinde el biçimiyle de yaşar. Al- ise Eski Türkçe al- fiilidir; tutmak, elde etmek demektir.
Bu çözümlemeyle ad, bir buyruk ya da dilek kalıbında kurulmuş olur: ili al, devleti ele geçir. Emir kipindeki bir fiille kurulan başka adlar da vardır; Erdur ve Durkaya bunlardandır. Benzer isimler arasındaki İnal ve Eral ses bakımından yakın durur. İnce ünlüyle başlayıp kalın ünlüyle biten ad, ekleri son hecesine göre alır: İlal'ı, İlal'a.