İnal, Eski Türkçe kökenli bir addır ve Nişanyan Adlar iki anlam verir: “güvenilen” ve eski bir soyluluk unvanı. Kayda göre eski Türklerde ve Moğollarda bir unvan ya da rütbe adıdır; Kaşgarlı Mahmud'a göre annesi soylu, babası halktan olan kişiye inal denir. Selçuklu hükümdarı Tuğrul Bey'in kardeşi İbrahim İnal (ölümü 1060) bu adı taşır. Sadr'ın oğlu İnal (ölümü 1098) ise Diyarbakır'da kısa ömürlü bir hanedan kurmuştur.
Yazımda dikkat isteyen bir addır: benzer isimler arasındaki Ünal ve Önal ile ses olarak çok yakındır, bu yüzden ilk ünlünün doğru girildiğine bakmak gerekir. İ-nal iki heceli, dört harfli kısa bir addır ve kızlara da erkeklere de verilir. TDK sözlüğü adı güvenilen kişi diye açıklar.