İnak, Vikisözlük'e göre Osmanlıcadaki inak sözcüğünün yeniden canlandırılmasıyla bugünkü kullanımına kavuşmuştur. Osmanlıcada sözcüğün anlamı güvenilir, kendisine güvenilen kişidir. Sonradan bu eski sözcük, felsefedeki dogma kavramına karşılık olarak yeniden kullanıma sokulmuş; bugün sözlüklerde inak, sorgulanmadan kabul edilen inanç anlamıyla yer alır. TDK'nin ad için verdiği sırdaş, gerçek dost açıklaması ise sözcüğün Osmanlıcadaki güven anlamına yakındır.
Adı seçecek bir aile için bu iki anlamı birlikte bilmek yararlıdır: ad olarak güven ve dostluk, felsefe terimi olarak ise dogma anlamı taşır. İnak iki hecede okunur (İ-nak) ve k ile biter; ünlüyle başlayan bir ek aldığında bu k söyleyişte ğ'ye yumuşar, ancak özel ad olduğu için yazıda korunur: İnak'a, İnak'ın. Benzer isimler arasındaki Tanak ve Sanak da -ak ile biten iki heceli adlardır.