Dikel, dik sözcüğüne -el ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır. Dik, Ana Türkçe *tik- köküne dayanır; dikey anlamının yanında sert, yatık durmayan ve sert bakış anlamlarını da taşır. -el eki Vikisözlük'e göre ad ve fiillerden sıfat türetir; güzel, tombul ve tükel gibi sözcüklerde aynı ek görülür. TDK'nin kaydı adı aksi, ters huylu kişi diye açıklar; dik sözcüğündeki sertlik anlamı bu yorumun temelidir.
Kısa ve iki öğeli yapısıyla Dikel, kökteki sertlik anlamını yalın bir biçimde taşır. Dikel iki hecede okunur (Di-kel) ve ekleri ince ünlülüdür: Dikel'e, Dikel'in. Benzer isimler arasındaki Diker ve Dikey de dik kökünden kurulan, iki heceli adlardır; Tükel ise aynı -el ekini taşır.