Diker iki yoldan okunabilen bir addır. Birinci okuyuşta dik ve er sözcüklerinin birleşimidir: dik, Ana Türkçe *tik- köküne dayanır ve sert, yatık durmayan demektir; er ise Ana Türkçe *ēr'den gelir ve erkek, yiğit anlamını taşır. İkinci okuyuşta ad, dikmek fiilinin geniş zaman biçimidir; dikmek Vikisözlük'te bir şeyi dik durdurmak, fidan dikmek ve bir kişiyi bir yere nöbetçi olarak koymak anlamlarıyla geçer. TDK adı aksi, ters kişi diye açıklar; bu anlam birinci okuyuşa, yani dik ve er birleşimine daha yakındır.
İki heceli (Di-ker) bu ad ince ünlülerle kurulduğu için ekleri e'li alır: Diker'e, Diker'in. Benzer isimler arasındaki Dikel, yalnızca son sesiyle ayrıldığı için Diker'le kolayca karıştırılabilir; adı söylerken sondaki r'yi belirgin kılmak işe yarar. Denker ve Köker ise -er sonuyla biten başka adlardır.