Dikey, dik sözcüğüne -ey ekinin getirilmesiyle kurulmuştur ve Vikisözlük'e göre Mustafa Kemal Atatürk tarafından türetilmiş bir sözcüktür. -ey eki eski Türkçede yalnızca birkaç sözcükte görülür; dil devrimi sırasında yeni sözcükler yapmak için yeniden canlandırılmıştır. Matematikte bir doğruyla dik açı yapacak biçimde kesişen doğruya dikey denir; günlük dilde ise sözcük dimdik, yere dik duran anlamında kullanılır. Kökteki dik, Ana Türkçe *tik-'e dayanır. TDK de adı dik biçimde diye açıklar.
Dikey'in en belirgin özelliği bir kişi adından çok bir geometri terimi olarak tanınmasıdır; dil devriminde türetilen sözcüklerin ada dönüşmesine bir örnek sayılabilir. İki hecede okunur (Di-key) ve ince ünlülü ekler alır: Dikey'e, Dikey'in. Benzer isimler arasındaki Dikay ses bakımından en yakın addır; Görkey ise -ey ile biten başka bir addır.