Cenap, Arapça cenâb sözcüğünden gelir; özgün yazımı جَناب şeklindedir. Nişanyan Adlar sözcüğün asıl anlamını “eşik” olarak verir ve bunun özellikle büyük bir makamın ya da sultanın eşiği için kullanıldığını belirtir. TDK Kişi Adları Sözlüğü'nün verdiği “büyüklük, onur, şeref” anlamı da buradan gelişmiştir: Osmanlı Türkçesinde “cenab-ı” diye başlayan saygı sözleri bu kullanımın izidir. Nişanyan kaydına göre bu ad Peygamber'in sahabeleri arasında da geçer.
Cenap'ın sonundaki p, ünlüyle başlayan bir ek aldığında konuşmada b'ye yaklaşır; özel ad olduğu için yazımda Cenap'ı biçimi korunur. Ses bakımından yakın adlar arasında Canip ve Cazip sayılabilir; ancak kökleri farklıdır.