Şebap, Arapça şabâb sözcüğünden gelen bir erkek adıdır ve Nişanyan Adlar'da gençler, gençlik anlamlarıyla açıklanır. Arapçada sözcük hem gençlik çağını hem de genç kişilerin topluluğunu anlatır; tekil biçimi genç anlamındaki şâb sözcüğüdür. Osmanlı Türkçesinde de gençlik çağı için kullanılan bu sözcük, ada tazelik ve dinçlik çağrışımı katar.
Ad, Türkçe söyleyişte son sesteki b'nin p'ye dönmesiyle Şebap biçimini almıştır; ad olarak ek aldığında bu ses yazıda korunur: Şebap'ı, Şebap'a. İki hecede “şe-bap” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Cenap ve Hicap da aynı -ap sonuyla biten Arapça kökenli erkek adlarıdır.