Sebat, Arapça ṯabât sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'da kararlılık anlamıyla açıklanır. Sözcük Türkçede bir işte direnmek, sözünden ve yolundan dönmemek anlamında yerleşmiştir; “sebat etmek” deyimi bu kullanımın tanıdık bir örneğidir. Arapça yazımı ثبات biçimindedir. Nişanyan, adın bazı örneklerde Sebahat ve Sebahattin yerine kullanılmış olabileceğini de not eder; yani kimi taşıyıcılarda ad, bu uzun adların kısaltılmış bir söyleyişi olabilir.
Kız ve erkek çocuk için kullanılabilen ad, “se-bat” diye iki hecede okunur. Sonundaki t ad olarak ek alırken yazıda korunur: Sebat'ı, Sebat'a. Benzer isimler arasındaki Seba ses bakımından çok yakındır ama Kur'an'da adı geçen bir ülke adından gelir. Erkek adı Sebati ise aynı sözcüğe aitlik eki getirilerek kurulmuştur.