Evhat, Arapça evhad sözcüğünden gelir ve TDK sözlüğüne göre “tek, yegâne, biricik” anlamındadır. Nişanyan Adlar bu adı Evhattin (Evhadüddin) ile birlikte ele alır: Evhattin “dinin tek, eşsiz olanı” demektir ve Vahidettin adının anlamca karşılığıdır; özgün yazımı أوحد الدّين biçimindedir. Kayda göre Evhadüddin Kirmani (ölümü 1238), Sadreddin Konevi, Ahi Evran ve Muhyiddin Arabi ile birlikte on üçüncü yüzyıl sufi geleneğinin kurucuları arasında sayılır.
Evhat, uzun Evhattin adının ilk öğesini tek başına taşır; bu yüzden kısa ve iki heceli bir ad olarak söylenir. Sonundaki t, ünlüyle başlayan bir ek aldığında söylenişte d'ye döner (Evhat'a). Benzer isimler arasındaki Esvet, Emcet ve Besat da t ile biten Arapça kökenli adlardır.