Canten, Farsça can ile ten sözcüklerinden oluşur; Nişanyan Adlar ona “sevgili beden” karşılığını verir, TDK Kişi Adları Sözlüğü ise “ruh ve beden” diye açıklar. Ten Farsçada “beden, vücut” anlamına gelir ve Türkçede de bu anlamla kullanılır; can ise “hayat, ruh” demektir. İki sözcük birlikte insanın bütününü, ruhunu ve bedenini anlatır.
İkinci hecedeki t sesi, Can'ın n'siyle birleşip adı net biçimde ikiye böler: Can-ten. Kısa ve n ile biten iki heceden oluştuğu için ritmiktir. Benzer isimler arasındaki Hoşten aynı ten öğesini taşır; Canan, Figen ve Fügen de iki heceli, n ile biten kadın adlarıdır.