Çağaçan, çağ sözcüğü ile açmak fiilinin sıfat-fiil biçimi açan'ın birleşmesiyle kurulmuş görünür; yani “çağ açan” sözünün bitişik yazılışıdır. Çağ, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *čāk (zaman) sözcüğüne dayanır; bugün devir, dönem ve yaş anlamlarında kullanılır. Açmak ise Ana Türkçe *ač- kökünden gelir ve kapalı olanı açmak, engeli kaldırmak demektir. Ad böylece yeni bir dönemi başlatan kişiyi anlatır; yakın biçim Çağaçar için Vikisözlük de aynı anlamı kaydeder.
Hece sınırı Ça-ğa-çan biçiminde düştüğü için ad, kulağa çağa (bebek) ve çan sözcüklerinin birleşimi gibi gelebilir; anlamı ise çağ ve açan'dan gelir. Kalın ünlülü ekler alır: Çağaçan'a, Çağaçan'ın. Benzer isimler arasındaki Çağaçar aynı anlamı açmak fiilinin geniş zaman biçimiyle verir; Çağakan ise ses bakımından yakındır.