Buluttekin, bulut ve tekin sözcüklerinden oluşur. Bulut, Osmanlıca yoluyla Ana Türkçe *bulït sözcüğüne dayanır; Eski Türkçede de bulït biçiminde geçer ve Çuvaşçadaki pĕlĕt ile akrabadır. Vikisözlük, sondaki t'nin eski bir çoğul eki olabileceği görüşünü de aktarır. Tekin, tek sözcüğü ile sıfat yapan -in ekinden kurulur ve uğurlu, güvenilir demektir; Vikisözlük'ün Türkçe sürümü ayrıca Eski Türklerde tigin biçimiyle hakan oğullarına verilen unvanı anar. TDK adı bulut gibi çevresini kuşatan bir bey diye açıklar.
Dört heceli ad (Bu-lut-te-kin) kalın ünlülerle başlar, ince ünlülerle biter; ekler son heceye uyar: Buluttekin'e, Buluttekin'in. Ortadaki çift t sesi, iki öğenin birleştiği yeri belirgin kılar. Benzer isimler arasındaki Ulutekin, Mutlutekin ve Balatekin aynı tekin öğesini taşır; günlük hayatta Bulut kısaltması öne çıkabilir.