Buruktekin, buruk ve tekin öğelerinden kurulmuştur. Buruk, bur- (burmak) kökünden gelen ve kekre, burulmuş, gücenmiş anlamlarını taşıyan bir sözcüktür. Tekin, Vikisözlük'ün Türkçe sürümünde uğurlu ve güvenilir anlamlarının yanında Eski Türklerde tigin biçimiyle hakan oğullarına verilen unvan olarak da kayıtlıdır; aynı kaynak, babanın taşınmaz malına mirasçı olan en küçük oğul anlamını da anar. TDK adı gücenmiş bir şehzade diye açıklar; şehzade anlamı tekin öğesinin bu tarihî kullanımından gelir.
Tekin ile biten adlar arasında benzer isimlerdeki Karatekin, Oğultekin ve Yağıztekin de vardır. Buruktekin dört hecede okunur (Bu-ruk-te-kin); ilk iki hece kalın, son iki hece ince ünlülüdür ve ekler buna göre e'li gelir: Buruktekin'e, Buruktekin'in. Ad bir kırgınlığı dile getirdiği için anlamı, alışılmış övgü adlarından ayrılır.