Oğultekin, oğul ve tekin sözcüklerinin birleşimidir. Oğul, Ana Türkçe *ogul'a dayanır ve erkek çocuk, soydan gelen demektir. Tekin, Vikisözlük'te birkaç anlamla kayıtlıdır: boş, ıssız; uğurlu; eski Türklerde babanın taşınmaz mallarına varis olan en küçük oğul. Aynı maddede tigin biçiminin hakan oğullarına verilen prens unvanı olduğu belirtilir; İngilizce sürüm ise tekin'i tek sözcüğüne bir sıfat eki getirilerek kurulmuş gösterir. TDK adı biricik, benzersiz çocuk diye açıklar; tekin'in en küçük oğul ve tek anlamları bu yorumla örtüşür.
Tekin ile biten adlar arasında benzer isimlerdeki Karatekin, Uçantekin ve Buruktekin de vardır. Oğultekin dört hecede okunur (O-ğul-te-kin); ilk iki hece kalın, son iki hece ince ünlülü olduğundan ekler e ve i'ye uyar: Oğultekin'e, Oğultekin'in. Günlük hayatta Tekin kısaltması doğal bir seslenme olabilir; Oğul da tek başına bir erkek adıdır.