Bozbaş iki eski Türkçe sözcükten oluşur: boz ve baş. Baş, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *baĺč sözcüğüne dayanır ve Eski Türkçede de baš biçiminde görülür. Anlamları geniştir: insanın ve hayvanın kafası, bir topluluğu yöneten kişi, bir şeyin başladığı yer ve bir işin özü, kaynağı. Boz ise kır, gri ya da toprak rengini anlatan bir sözcüktür. TDK adı yiğit bir delikanlı olarak yorumlar; Vikisözlük'te boz için bu yönde bir anlam yoktur, baş öğesinin önder anlamı ise yiğitlik yorumuna yakın düşer.
Tek heceli iki sözcüğün birleştiği bu kısa adda (Boz-baş) iki b sesi art arda gelir ve ad kesik, güçlü bir ritimle söylenir. Kalın ünlülü olduğundan ekler a ve ı ile gelir: Bozbaş'a, Bozbaş'ın. Benzer isimler arasındaki Boztaş yalnızca bir harfle ayrılır; iki adın karıştırılmaması için ikinci hecenin ilk sesini belirgin söylemek yararlı olur. Toktaş ve Dadaş da -aş ile biten iki heceli adlardır.