Beyzade, Türkçe bey unvanı ile Farsça -zâde (“oğul, soyundan gelen”) ekinin birleşimidir ve “beyin oğlu” anlamına gelir. Nişanyan Adlar'a göre ad özellikle Ahıska Türkleri ve Karapapaklar arasında sevilir, ama başka bölgelerde de kullanılır. Sovyet ülkelerinden göç eden Ahıskalılarda Begzade yazımı daha yaygındır. Kayıtta Elazığ ve Malatya yöresinde adın, on dokuzuncu yüzyılda yaşamış Nakşibendî büyüklerinden Harputlu Beyzade Efendi ile ilişkilendirildiği de belirtilir.
TDK sözlüğü “soylu” anlamının yanında “şımarık, nazlı büyütülmüş” anlamını da verir; bu ikinci anlam günlük dilde bilinir, ad seçerken göz önünde bulundurulabilir. Beyzat, benzer isimler arasında aynı adın kısalmış biçimidir.