Beyzat, Beyzade adının sonu kısalmış biçimidir ve Nişanyan Adlar onu Beyzade ile aynı kayıtta ele alır. Beyzade, bey unvanına Farsça -zâde ekinin getirilmesiyle kurulur ve “beyin oğlu” demektir; TDK sözlüğü de adı “asilzade, bey olarak doğmuş” diye açıklar. Nişanyan'a göre bu ad özellikle Ahıska Türkleri ve Karapapaklarda yaygındır; Elazığ ve Malatya çevresinde ise on dokuzuncu yüzyılın Nakşibendî büyüklerinden Harputlu Beyzade Efendi'yi anar.
Sondaki t, Farsça zâde sözcüğünün Türkçe söyleyişte kısalmasıyla ortaya çıkmıştır. Beyzade'ye göre daha kısa ve sert duyulur; iki heceli olduğu için uzun soyadlarıyla daha rahat söylenir.