Şehzade, Farsça şah ile çocuk, oğul anlamındaki zâde sözcüklerinden oluşur ve Nişanyan Adlar'da şahın çocuğu anlamıyla kaydedilir. Osmanlı döneminde hükümdarın oğullarına verilen unvan olarak bilinir. Nişanyan'a göre adın erkek adı olarak kullanımı Kars, Ardahan, Batum yöresine ve 1980 öncesi kuşaklara özgüdür; kadın adı olarak ise daha geniş bir alanda görülür. Şahzade biçimi daha çok Sivas ve Tokat'taki Alevilerle anılırken Şehzade her kesimde görülür.
Erkek adı olarak kayıtlı olan Şehzade, “şeh-za-de” diye üç hecede okunur; ünlüyle bittiğinden ek alırken araya y girer: Şehzade'yi. Benzer isimler arasındaki Beyzade ve Erzade de zâde ile kurulmuş adlardır. Şahzade ise adın a'lı biçimidir.