Balbey, bal ve bey sözcüklerinin birleşimidir. Bey, Osmanlıca üzerinden Eski Anadolu Türkçesindeki beg (yönetici) biçimine, o da Ana Türkçe *bēg (efendi) sözcüğüne dayanır; bugün erkek adlarından sonra saygı sözü olarak ve koca anlamında da kullanılır. Vikisözlük, bey'in bay sözcüğüyle aynı kökten gelmediğini özellikle belirtir: bay, zengin anlamındaki ayrı bir sözcükten gelir. Bal ise Ana Türkçe *bal'dan gelir ve tatlılığın bilinen simgesidir. TDK'nin açıklaması da adı tatlılığıyla bala benzetilen bir beye bağlar.
Balbey ile Balbay yalnızca son ünlüde ayrılır, ama bu iki son öğe farklı kökenlidir; iki ad kulağa benzer gelse de anlam bakımından ayrışır. İki hecede okunur (Bal-bey); ince ünlüyle bittiği için ekler e'lidir: Balbey'e, Balbey'in. Benzer isimler arasındaki Balıbey ve Gülbey de bey ile biter.