Aysevil, ay ve sevil sözcüklerinden oluşur ve “ay gibi sevil” dileği olarak anlaşılabilir. Nişanyan Adlar ikinci parçayı oluşturan Sevil'i “sevil” anlamlı Türkçe bir ad olarak kaydeder; bu biçim sevmek fiilinin edilgen emir kipidir. Nişanyan Sözlük sev- fiilini Eski Türkçeye, ay sözcüğünü de gökteki cismi ve zaman ölçüsünü anlatan Eski Türkçe āy biçimine bağlar. Adın kendisi için bir tanım yoktur; anlam bu iki parçanın birleşmesinden çıkar.
Aynı kalıbın gül ile kurulmuş biçimi Gülsevil'dir. Aysevil üç hecede “ay-se-vil” diye okunur ve l ile kapanır; ünlüyle başlayan bir soyadıyla söylenirken araya giren kısa bir duraklama okunuşu netleştirir. Benzer isimler arasındaki Aksevil aynı sevil ögesini ak sıfatıyla kullanır; Aygüzel ve Ayhatun ise ay ile başlayan başka kadın adlarıdır.