Aygüzel, “ay” ve “güzel” sözcüklerinden oluşmuş görünür; olası anlamı “ay gibi güzel”dir. Adın Nişanyan Adlar'daki kaydı yalnız Türkçe olduğunu söyler; bir tanım içermez. Nişanyan Sözlük'e göre ay Eski Türkçe āy biçiminden gelir; güzel ise Orta Türkçe gözel sözcüğüne dayanır ve sözlük bu sözcüğü Eski Türkçede gök anlamına gelip mecazen güzel için de kullanılan kök sözcüğüne bağlar.
“Ay-gü-zel” diye üç hecede söylenen ad, ilk hecesindeki ay ile bir benzetme taşır ve anlamı ilk duyuşta anlaşılır. Benzer adlardan Ayhatun ve Ayhanım da ay sözcüğünü bir sıfat yerine saygı sözcüğüyle birleştirir; Aysevil ise sevilmek fikrini ekler.